Lezingen

Wim Geysen publiceerde tot nog toe tien boeken (vijf romans, vijf non-fictieboeken): Lek, Vuur, Spiegelschrift, Stille Zaterdag, Op het bot, Wat de huid fluistert, Zonder afscheid & Hart's Tocht. Meer info over deze publicaties vind je bij 'Boeken'. In juni 2016 verscheen JONG! (en ziek) - twaalf indringende gesprekken met jonge kankerpatiënten; uitgeverij Manteau. Grens - young adult-roman over seksualiteit en haar schaduwkant - zag in oktober 2016 het levenslicht bij uitgeverij Van Halewyck.

Wim is al twintig jaar een graag geziene gast in scholen, verenigingen en bibliotheken. Daar verzorgt hij geanimeerde literaire lezingen over zijn boeken en theaterwerk (met ondertussen meer dan twintig opgevoerde theaterteksten) voor jongeren en volwassenen. Hij geeft ook multimediale lezingen rond verkeers(on)veiligheid. Indien je graag een lezing boekt, is het goed om weten dat hiervoor subsidie mogelijk is. De literaire lezingen worden financieel ondersteund door het Vlaams Fonds voor de Letteren, de lezingen rond verkeer door Slimme Mobiele Scholen (VSV).

EEN REACTIE: 'De voorbije jaren kwam u naar onze school, het College van Waregem, en ik ontving erg positieve signalen over uw lezingen. Iedereen (zowel leerlingen, als collega's) die jouw lezing heeft gezien bleek opnieuw opmerkelijk enthousiast over jouw prestatie. Je bent (als vanouds) bijzonder energiek en werkt gestructureerd rond jouw boeken. Velen merkten terecht op dat wat ze te zien kregen niet zozeer een lezing was, dan wel een volwaardige theatervoorstelling. U kon de leerlingen zichtbaar inspireren en hebt bij sommigen zelfs een vurige geestdrift om meer te lezen aangewakkerd. Uw humor en directe aanpak vielen erg in de smaak. Een groot deel van uw boeken werd in tussentijd door het college aangekocht. Ik hoop dat we elkaar dit schooljaar opnieuw kunnen treffen.

PS: De lessen literatuur rond 'Grens' bleken een schot in de roos. Fragmenten uit jouw boek stimuleren leerlingen om het verhaal te lezen (of op z'n minst uit te lenen). Het boek is krachtig en intens. Ook de discussie die het verhaal veroorzaakte, vond ik een absolute meerwaarde binnen mijn lessen - waarvoor dank.'

Literaire lezingen

De literaire lezingen (voor scholen, verenigingen, bibliotheken en cultuurcentra) worden onder vastgestelde voorwaarden gesubsidieerd door het Vlaams Fonds voor de Letteren.

Onderwerp:

Voorstelling van het literaire werk, bespreking van de behandelde thema's, ervaringen met het schrijversvak, het creatieve proces dat gevolgd wordt bij het tot stand komen van nieuwe teksten, het verband auteur-theatermaker. Doelgroep: jongeren en/of volwassenen.

Aanpak:

Deze lezingen op basis van Wims romans, non-fictieboeken en theaterwerk zijn een 'kapstok' waaraan - naast het verhaal achter de schrijver en het tot stand komen van literair werk - ook heel wat maatschappelijke thema's (misdaad en straf, psychiatrie, engagement, tienerzwangerschap, grensoverschrijdend gedrag, verkeers(on)veiligheid, brandwonden, zelfbeeld, kanker, depressie & zelfdoding) kunnen worden opgehangen. Via diverse invalshoeken (voorlezen, vertellen, videofragmenten, musiceren, acteren) betrekt Wim zijn publiek bij de lezing: interactie troef!

Lezingen 'op maat': Wim biedt organisatoren de mogelijkheid om gezamenlijk te bepalen op welke thema's/ aspecten van het schrijverschap de nadruk komt te liggen tijdens de lezingen!

'Als er iemand de vinger aan de pols van de doelgroep heeft, dan wel Wim Geysen.' - Cutting Edge

Duur: 90 minuten

Maximaal aantal toeschouwers per lezing: 75

Info & financiële afspraken: boeking@wimgeysen.be

 

In een Flits!, zonder afscheid

Interactieve, multimediale lezing rond verkeersveiligheid met theater, beeld en muziek.
Doelgroep: 15+/ maximaal 100 leerlingen/toeschouwers per lezing
Plaats: (klas-)lokaal/ verduisterbare ruimte
Duur: 75 minuten
Performer: Wim Geysen

De theatermonoloog ‘Flits!’ werd in 2001 gecreëerd in opdracht van vzw Ouders van Verongelukte Kinderen. Wim Geysen, auteur, acteur en regisseur van ‘Flits!’, publiceerde in 2004 het boek ‘Zonder afscheid’, een aangrijpende neerslag van de gesprekken die hij voerde met ouders van jonge verkeersslachtoffers. De hernieuwde derde druk - verschenen in 2015 - focust extra op de belevingswereld van de broers en zussen. In 2008 schreef Wim voor Rondpunt in het kader van het thema 25 gedichten over rouw, verlies en verwerking na een verkeersongeval. Deze gedichten werden gepubliceerd in de wegwijzer ‘Als het verkeer je raakt, praktische gids na een verkeersongeval’: een boek dat steun biedt aan al diegenen die betrokken geraken bij een verkeersongeval. Dit boek wordt gratis verdeeld door oa. politiediensten, ziekenhuizen en mutualiteiten in Vlaanderen.

Aanpak:

De interactieve lezing ‘In een Flits!, zonder afscheid’ combineert het beste van deze drie initiatieven. Wim Geysen speelt zelf de voorstelling Flits! (met beelden en muziek) en leest voor uit eigen werk. Daarnaast gaat hij met de leerlingen in gesprek over verkeersveiligheid en (weekend-)ongevallen bij jongeren. Deze interactieve lezing werd de voorbije jaren al meermaals succesvol uitgevoerd, onder andere in opdracht van politiezones Antwerpen en Gent en het provinciebestuur van Vlaams-Brabant. Wim kan voor inhoudelijke ondersteuning rekenen op OVK vzw, de Vlaamse Stichting Verkeerskunde en Rondpunt.

Info & financiële afspraken: boeking@wimgeysen.be

Nog reacties:

'Het moet naar ik schat zo'n acht jaar geleden zijn dat ik Wim Geysen voor het eerst contacteerde. Zijn roman Vuur was toen net verschenen en ik had er enkele lovende recensies van gelezen. Bovendien kwam ik te weten dat Wim ook een bevlogen toneelschrijver, -regisseur en -speler was en zijn Vuur ook op het podium bracht.  Aangezien het onderdeel 'cursorische lectuur' toen nog in het leerplan Nederlands voorkwam en ik bijgevolg elk jaar twee literaire werken uitvoerig met de klas moest behandelen, leek me het werk van een jonge, net niet debuterende Vlaamse schrijver uitermate geschikt. Hoewel het een verplicht nummer was, lazen de leerlingen het boek erg graag en de bespreking in de klas leidde tot allerlei interessante discussieonderwerpen en dito discussies. De opvoering van de theatermonoloog (in onze oude turnzaal) kreeg ook erg veel bijval en leverde op zijn beurt weer boeiende 'leerstof' op.
De volgende schooljaren werd het 'assortiment' Wim Geysen uitgebreid: de romans Lek en Spiegelschrift werden vertrouwde en druk besproken lectuur en Wim werd - op vraag van de leerlingen - een vaste, jaarlijks terugkerende gast in onze school. Ook de opvoering van de toneelversie van Spiegelschrift werd een voltreffer. Intussen is Wim al helemaal ingeburgerd in de Westhoek en geeft hij lezingen en voorstellingen voor alle Veurnse scholen. Vorig schooljaar konden we op initiatief van de plaatselijke bibliothecaris de toneelopvoering van Stille zaterdag bijwonen. Ook de auteurslezing van Wim Geysen wordt de laatste jaren georganiseerd door de openbare bibliotheek. Wim is een geboren verteller-acteur en weet als geen ander een adolescentenpubliek te bespelen. Hij is blijkbaar goed op de hoogte van wat jonge mensen bezighoudt en elke auteurslezing is dan ook te kort om de vragen van het jeugdige publiek te beantwoorden. Kortom, voor leerkrachten Nederlands is dit een heel boeiende manier om leerlingen met literatuur te laten kennismaken.'

Jan Van Remoortere
Atheneum Veurne

 

'De roman Spiegelschrift blijft een absolute topper bij onze leerlingen van het 5de jaar. Het boek is van een sympathieke dikte en leest uiterst vlot. Eén avond volstaat en dat is prima want méér tijd willen leerlingen niet uittrekken voor een boek. De thematiek sluit nauw aan bij hun realiteit: ze kennen allemaal wel een meisje dat of een jongen die latent met suicidegedachten zit of, erger, ze uitvoerde. Leerlingen willen eigenlijk weten wat die leeftijdsgenoten toch bezielt. Dat inzicht krijgen ze via de roman. Het boek lezen en kort daarop het literaire optreden van Wim Geysen ervaren of de toneelvoorstelling van Spiegelschrift zien, levert stof tot discussie in en buiten de klas en vormt een mooi afgeronde, diepgaande kennismaking met literatuur van eigen bodem. Zo wint iedereen: de auteur, de leerlingen en de leerkrachten.'   '

Patrick Vanleene
Leraar Nederlands Bisschoppelijk College Veurne

 

Voor leerlingen van het nijverheidstechnisch onderwijs is het niet altijd evident om anderhalf uur naar een auteur te luisteren. Onze leerlingen staan vaak kritisch tegenover zulke activiteiten. Maar de laatste twee jaar waren onze zesdejaars toch erg enthousiast. Waarom? Omdat Wim Geysen erin slaagt om zijn publiek te boeien door zijn lezing te doorspekken met theater. Deze verfrissende en originele aanpak spreekt telkens weer aan. We twijfelen er dan ook niet aan om hem ieder jaar opnieuw te vragen.'

Miek Inghelram
VTI Veurne

 

'Ik moet even teruggaan in de tijd om me te herinneren toen Wim voor de eerste keer bij ons op school kwam.Eigenlijk is het allemaal wat toevallig gekomen. Wij hadden  zopas een schoolbibliotheek opgericht, en we waren op zoek naar een paar auteurs die ons via een lezing een duwtje in de rug konden geven. Uiteraard gingen we op zoek naar een paar 'gevestigde' namen in onze Vlaamse jeugdliteratuur en die vonden we ook al snel. In de zijlijn speelde een collega Nederlands mij terloops een kopietje door met de vraag of ik daar iets kon mee doen. In dat blaadje liet een zekere Wim Geysen weten dat hij een boek had geschreven ('Lek') en dat hij daar 'wel iets mee wilde doen naar de scholen toe'. Ik reageerde prompt, Wim gaf prompt antwoord en ondertussen is Wim gebleven. Ik veronderstel dat hij toch al zo'n tien jaar lang elk jaar even bij ons langskomt om 'iets te doen' voor een groep adolescenten. En we hadden meteen een goede keuze gemaakt. Wim zelf was enthousiast en ik kreeg lovende reacties van zowel leerlingen als leerkrachten. De kettingreactie kwam op gang en is ondertussen nog nooit onderbroken geweest, precies omdat die reacties elk jaar opnieuw heel positief bleven. De reden hiervoor is erg simpel. Na 15 jaar ervaring in een schoolbibliotheek en met het organiseren van lezingen werd het me al snel duidelijk. De meeste auteurs geven een lezing, Punt. Sommigen doen dat trouwens voortreffelijk en bij anderen krijg ik wel eens de reactie van de leerlingen : ja, het was goed, maar toch een beetje saai. Bij Wim heb ik dergelijke reacties nooit gekregen en ik denk dat ik weet waarom. Wim geeft geen lezing, maar komt een voorstelling geven. Een voorstelling over allerhande zaken. Over zijn eigen werk, over (jeugd)literatuur, over het schrijfproces, over actuele thema's (gevangenis, slachtofferhulp, zelfdoding, weekendongevallen, enz.), thema's waar jongeren vandaag de dag mee bezig zijn en die hen kunnen boeien. Ik vergat hier even zijn knipoog naar de revolutie.
Intussen is Wim ook een theatermaker geworden en dat zat er dus al een tijdje aan te komen. Dat speelt hij dan ook ten volle uit als hij een 'lezing' komt geven. Ik denk hier in de eerste plaats aan de monoloog uit 'Vuur' die hij telkens even opdist om zijn publiek in de juiste stemming te brengen. 'Onlangs was ik nog op de Sinksenfoor met Herman. Jullie kennen de Sinksenfoor en jullie kennen Herman? Da's een vriend van me...' (al te vrij geciteerd)  en het publiek zit er middenin.  Als geen ander weet Wim trouwens zijn publiek te bespelen : hij gaat er middenin staan, een podium heeft hij niet echt nodig  en hij durft ook de confrontatie met dat publiek aan. Hij voelt er zich thuis, want hij spreekt hun taal en zijn jeugdig enthousiasme werkt aanstekelijk. Wim spint geen losse draden : de kern van zijn betoog ligt veilig vast en binnen de getekende krijtlijnen past hij zich moeiteloos aan aan de richting die zijn publiek soms onvoorzien inslaat. Interactie met zijn publiek is heel intens. Een trits technieken staan hem ter beschikking : theater, vertelling, rollenspel, stellingenspel,discussierondes, video-dvd, e-mail, enz. Wat ik als organisator altijd heb geapprecieerd is de flexibele manier waarop ik telkens de nodige afspraken heb kunnen maken om elk jaar een 'lezing' een nieuwe inhoud te geven, die parallel liep met de ontwikkeling binnen zijn diverse werkgebieden, en dat houdt meer in dan literatuur alleen.
Waarom worden dergelijke lezingen op school georganiseerd? In de eerste plaats om de jongeren tot lezen aan te zetten en om een soort gevoeligheid voor literatuur bij hen los te weken. Dit houdt een risico in: dat kan wel eens het omgekeerde effect hebben. 
Alleen : hier niet!'

Hendrik Berlaen 
H.-Hartinstituut - Waregem